Even bijpraten #2

Ja ja, ik moet jullie weer even bijpraten hoor. Nu ik geen weekblogs meer schrijf, vind ik het wel leuk om af en toe zo'n blogje te schrijven.

Hoe gaat het?
Het gaat goed hier. De dagen vliegen voorbij, inmiddels zijn we alweer bij de herfstvakantie aanbeland. Ik heb volgende week een weekje vrij, heerlijk. Ik heb nog wel wat ideetjes voor mijn werk in m'n hoofd waar ik naar wil kijken, maar ik ga ook tijd nemen voor ontspanning natuurlijk. De kinderen gaan in vakanties gewoon naar het kinderdagverblijf, volgende week gaan ze maandag- en woensdagmorgen en vrijdag een hele dag. Timon is dan vrij van school en dan gaan we samen een dagje weg. Maandag en woensdagmorgen heb ik het rijk voor mezelf alleen. Ik heb een afspraak gepland bij de kapper, wil een aantal huishoudelijke klussen doen en verder is het nog blanco: heerlijk!

Zussenliefde: het gebrek eraan
Pff, soms vind ik het echt om gek van te worden hoe het hier in ons huis eraan toe gaat. Ik vind mijn kinderen echt geweldig en ben dol op ze, maar soms ben ik echt alleen maar politieagentje aan het spelen. Hadassa en Damaris kunnen goed samen spelen. Natuurlijk hebben ze wel eens ruzie, maar ze kunnen het meestal wel samen oplossen, de sterkste van dat moment wint gewoon en dat lijken ze dan te accepteren. ;-)
Rebekka kan ook leuk spelen en is momenteel veel bezig met rollenspellen, erg leuk. Maar met z'n drieën is het wat minder gezellig... En dat is lastig, want dat betekent voor mij dat ik constant alert moet zijn op hoe het onderling gaat en echt gewoon nergens aan toe kom. Ik voel me dan ook totaal niet schuldig dat ze in de vakantie gewoon naar het kinderdagverblijf gaan. Ze hebben daar twee groepen, Rebekka zit meestal in de ene groep en de jongste meiden in de andere groep. En als ze wel bij elkaar zitten, bemoeien ze zich niet met elkaar, heb ik me laten vertellen. Rebekka is ook teleurgesteld op dagen dat we niet naar het kinderdagverblijf gaan, dus ik denk dat ik ze er eigenlijk juist plezier mee doe. ;-)

Vrijheid
Sinds ik werk, hebben we twee auto's. En ik ben daar toch zo blij mee! Wat heerlijk om gewoon de auto te kunnen pakken om naar de dokter, de supermarkt, het winkelcentrum of wat dan ook te gaan. Eerst deed ik het nog niet zo vaak, want ik kreeg de kinderwagen niet goed in de auto, was net iets te groot zeg maar. Maar tegenwoordig hebben we een simpele paraplu buggy voor de tweeling, die past veel beter en dus kan ik sindsdien ook vaker weg, zo handig.

Heb jij dat ook wel eens gedaan, gewoon thuis terwijl je kinderen bij de oppas waren? Vertel, hoe beviel het je? Na 5 minuten al een gevoel van gemis of viel het mee? ;-)

Hoe houden jullie ze uit elkaar?

Hoe houden jullie ze uit elkaar? Deze vraag krijgen we echt heel vaak. Onze meiden zijn een eeneiige tweeling en ze lijken erg veel op elkaar. We hebben ze zelf al een aantal keer door elkaar gehaald, we kwamen er wel altijd weer achter hoor. Denk ik. ;-)

Als ik ze naast elkaar zet, zie ik verschil. Hadassa's hoofd is langer en smaller, dat van Damaris ronder en breder. Ook vind ik dat Hadassa's haar wat anders valt en trekt Damaris vaak een mondje wat Hadassa nooit doet. Daarnaast heeft Hadassa een rood vlekje op haar rug, al trekt dat nu weg en heeft Damaris lang een rode vlek op haar ooglid gehad, maar daar kijk ik eigenlijk nooit meer naar en ik zou ook even niet weten of ze die nog heeft.
Maar als ik ze dan los van elkaar zie, vind ik het een stuk lastiger te zeggen wie ik bij me heb. Of als Timon ze 's ochtends aangekleed heeft en ik ze ophaal bij het kinderdagverblijf, moet ik ook echt even goed kijken wie er naar me toe gekropen komt, want dan kan ik het niet door de kleding weten.

Dezelfde kleren?
Ze hebben tegenwoordig wat minder vaak dan eerst dezelfde kleertjes aan. Soms wel allebei dezelfde legging, maar dan andere rokjes en shirtjes. Ik vind het leuk staan, maar ik wil graag in één oogopslag kunnen zien wie wie is. En ik heb natuurlijk ook Rebekka's kleding die ik gewoon hergebruiken wil.

Tip: rode teennagel
In de kraamweek al lakte ik Hadassa's grote teennagel rood. Dat was ook echt nodig, ik vond het toen een stuk lastiger om ze uit elkaar te houden dan nu. Het werkte goed en ik denk dat ze tot een maand of 9 een rode teennagel heeft gehad. Inmiddels is het niet meer echt nodig.

Oeps!
Toen ze een halfjaar oud waren, moesten we naar de dokter met ze. Bij beiden moest even naar de longen geluisterd worden en ik dacht dat ik Damaris vast had en dat Timon Hadassa op schoot had, die al onderzocht was. Ik kleedde Damaris op een gegeven moment weer aan en zag toen het rode vlekje op de rug, die alleen Hadassa heeft. Oeps! Dat rode vlekje is nu dus aan het wegtrekken, maar ik ben blij dat het er toen nog zat.

Weet Rebekka het?
Naast de vraag of wij ze uit elkaar kunnen houden, vraagt men ook vaak of Rebekka het weet. En ja, ze weet het. Ze heeft het bijna altijd goed, ook in bad bijvoorbeeld. Ik vraag haar wel eens hoe ze het weet, maar dat zegt ze nog niet. Heel soms heeft ze het dus fout en dan zeg ik dat ze nog eens moet kijken, dan probeer ik op te vangen waar zij naar kijkt, maar dat lukt niet.

Iemand van jullie misschien nog een briljante tip voor identieke tweelingen of juist een prangende vraag? Ik lees het graag in de reacties. 

Rebekka 3 jaar!

Hieperdepiep... HOERA! Onze lieve Rebekka is 3 jaar geworden vandaag!


Ons jarige jetje heeft een erg leuke dag gehad en is lekker verwend. Vanmorgen kreeg ze cadeautjes van ons en omdat wij gewoon moesten werken, ging ze net als anders naar het kinderdagverblijf om daar een klein feestje te vieren en natuurlijk te trakteren.


Ze kreeg onder andere deze loopfiets van Minnie Mouse. 


Trakteren op het kinderdagverblijf.

Vanmiddag hadden we visite over de vloer en mocht Rebekka toen na het zingen kaarsjes uitblazen. Wel een beetje spannend, maar gelukkig hielp papa mee. En natuurlijk kreeg ze van de visite weer cadeaus, super leuk. Het was allemaal ook wel heel erg spannend, geloof ik. Ze kwam met een aantal tasjes met natte broeken en ondergoed thuis, tja, jarig zijn is ook niet niks hè. ;-) Maar goed, ook met die natte broeken heeft ze een erg leuke dag gehad als ik haar zo hoor en het leuke is: zaterdag doen we het gewoon nog een keer met de andere kant van de familie!

Even bijpraten

Alweer ruim een week geleden, dus tijd om jullie bij te praten. :-)

Buikgriep
Het gaat inmiddels weer prima met ons, we voelen ons allemaal weer kiplekker, maar vorige week was dat wat minder. Halverwege de week werd Hadassa 's nachts ziek: overgeven en diarree. Later die week ook Rebekka en Damaris en natuurlijk deden Timon en ik ook mee. In het weekend. Minder fijn. Gelukkig heeft de buikgriep een positieve kant: het duurt nooit lang. Maar het is voor mij sinds vorig jaar november de derde buikgriep, dus ik ben benieuwd hoe lang het dit keer goed gaat. Het schijnt dat je als ouders van jonge kinderen vaker dan gemiddeld ziek bent, dus het zal allemaal wel normaal zijn. Goed, zoals ik al zei: inmiddels gaat het weer prima. Voor de mensen die denken: sjoh, wat zijn die kinderen vaak ziek zeg: de kinderen gaan natuurlijk 4 dagen per week naar een kinderdagverblijf wat echt de ideale plek is voor snot en virussen en zo. En voordat ik ging werken ging Rebekka natuurlijk in hetzelfde gebouw al naar de peuterspeelzaal en bracht op die manier van alles mee naar huis, waardoor de tweeling ook weer ziek werd. Rebekka was op de leeftijd van de tweeling nu lang zo vaak niet ziek.

Vliegtuigen kijken
We zijn van het weekend wel gewoon wat gaan doen, rustig uitzieken kan toch niet, ook als we thuis blijven, de kinderen houden als wel bezig, dus dan ga ik er liever op uit ook al voel ik me niet zo tof, gaat de dag wat sneller. We zijn dus vliegtuigen wezen spotten, echt een succes, alle meiden vonden het leuk en interessant.

Tweedehands kledingbeurs
Het is echt de periode van de kledingbeurzen geloof ik, ik zie overal affiches hangen. Vanavond was er één in Ameide, ik ben erheen geweest. Het was alleen niet zo'n succes wat mij betreft. Ik vond het warm, vol en druk. De prijzen vond ik ook hoger dan ik gewend ben. Ik heb wel twee dingen gekocht: een spijkerjasje voor mezelf en een paar sneakers voor Rebekka. Ik had nog wel meer dingen kunnen gebruiken, maar op een gegeven moment wilde ik gewoon echt graag weg. ;-)

En ik weet niet of het herkenbaar is, maar echt, ik ben zo'n muts in de auto af en toe. Ik heb echt zo lang gedaan over de terugweg. Op de heenweg zag ik wel dat een bepaalde weg afgesloten was en samen met Google maps kwam ik vrij snel op plek van bestemming aan. Maar de terugweg ging wat minder gesmeerd, het was donker en ik kwam maar niet in de buurt van Goudriaan, volgens mij bleef ik gewoon rondjes rijden. Echt mega irritant, dat gevoel dat je gewoon echt serieus niet weet waar je bent en hoe je thuis komt. Ik kom natuurlijk niet uit deze omgeving en dat in combinatie met gewoon geen richtingsgevoel, maakt dat ik echt kan verdwalen, geloof ik.

Bezoekje aan de huisarts
Morgen ga ik met de kinderen naar de huisarts. Al 3,5 week terug zag ik voor het eerst bij Damaris op haar tong allemaal witte puntjes. Inmiddels hebben de kinderen en Timon het gehad, ik heb het momenteel en Damaris en Hadassa hebben het voor de tweede keer. Het is pijnlijk en erg irritant. Ik heb de neiging om constant mijn tong uit m'n mond te steken, heel charmant, haha. Ik heb natuurlijk best lang gewacht met een afspraak maken bij de huisarts, ik ging er van uit dat het vanzelf weg zou gaan als we het allemaal één keer hadden gehad, maar de tweeling begint nu dus weer opnieuw. Ik ben erg benieuwd wat dit is en ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen.

Zo, dit is het voor nu. Het is een beetje van de hak op de tak misschien, maar dit speelt op dit moment in ons leven en ik wilde het met jullie delen. Ik hoop dat met jullie alles goed gaat, laat gerust een reactie achter, ik vind het leuk om ook dingen van jullie te lezen. Ben ook benieuwd of jullie enig idee hebben over de rare witte puntjes op onze tongen. ;-)

Update over Damaris

Ik heb ruim een week geleden een bericht geplaatst over onder andere Damaris en haar arm die toen in het gips zat. Inmiddels is het er weer af en daar ben ik echt super blij mee, en zij ook, geloof ik.

Maandagochtend gingen we samen naar het ziekenhuis en als eerste werd het gips verwijderd. Het hing ook echt aan alle kanten los, ze had erg gefriemeld om het los te krijgen en was begonnen het bovenste laagje af te wikkelen. En natuurlijk hielp zus haar daarbij. ;-)

Het ging gelijk prima zonder gips, ze deed van alles en gaf de arts en verpleegkundige een showtje, ze kon weer goed klappen, zwaaien met twee handen enz. En dus mocht ik haar zonder gips weer meenemen. Wat het nou precies geweest is, is lastig te zeggen, maar waarschijnlijk dan toch een kleine breuk / scheurtje of zoiets. Ze doet er alles al mee, merk wel dat ik zelf schrik als ik zie dat ze zich soms hangend aan dat armpje naar beneden laat vallen in bed en zo, maar ze zal het vast zelf aanvoelen.

Ik had het al gezegd, maar ik vond al jullie wensen heel fijn en lief, dankjewel!

Tweedehands kledingbeurs

Vanavond was er een tweedehands kledingbeurs in Gorinchem. Ik had me opgegeven om daar zelf te staan, maar kreeg een paar weken terug toch twijfels. Het was volgens mij voor het eerst vanavond en ik was bang dat er zo weinig animo zou zijn, dat ik geeneens de huur voor de tafel eruit zou halen. Ik besloot het daarom eerst eens aan te kijken, ik kan me altijd nog opgeven voor een volgende keer.

Ik ben vanavond wel gelijk om 19 uur daar geweest en het was echt best druk. Het was heel groot, maar ook een beetje onoverzichtelijk, vond ik. Gelukkig heb ik wel wat leuke dingen kunnen kopen, ik heb vooral verkopers aangesproken en gevraagd naar bepaalde dingen, dat scheelde me heel veel zoeken in grote stapels en kratten.

Ik was op zoek naar rokjes in maat 74 en 92, longsleeves in maat 74 en een winterjas in maat 92. En kleding voor mezelf als ik wat leuks zag. ;-)


Een jasje voor mezelf, hij lijkt zo een beetje saai, maar ik vind hem erg leuk en hij staat me mooi. ;-)


Teva's in maat 25 of 26, weet ik even niet meer, waarschijnlijk passen deze over twee zomers, Rebekka's voeten groeien niet zo hard en ze vallen ook nog eens groot. Maar dat geeft niet, ze zijn in erg goede staat en waren goedkoop.


Adidas sneakers in maat 25, ze heeft deze in andere kleuren nu in maat 23 aan en ze bevallen erg goed.


Twee longsleeves voor Hadassa en Damaris, maat 74.


Twee rokjes, één in maat 80, maar is van Kiezeltje en valt klein, dus goed te dragen in 74 en één in maat 92. 

Dit alles bij elkaar heeft me €12,50 gekost en dat vind ik dus echt een koopje. Heel blij mee. :-) Winterjas voor Rebekka niet kunnen vinden helaas. Ik heb er vorig jaar eentje gekocht in maat 98, maar die past nog steeds niet. Jammer! Dus moet er echt één kopen. Maar dat gaat vast tweedehands wel lukken. Waarom tweedehands? Omdat dat beter is voor de portemonnee en daarnaast ook voor het milieu, genoeg reden dus, lijkt me. Ik kan het me ook echt niet veroorloven om de merken die ik tweedehands koop, nieuw te kopen. Dus dan liever zo. :-)

Het consultatiebureau

Vandaag mochten we weer naar het consultatiebureau, Hadassa en Damaris waren gisteren precies 14 maanden. Vanmiddag dus het consult met bijbehorende prikjes.

Damaris zit niet zo lekker in haar velletje. Ik weet niet of het komt door haar arm, want ze had vanmiddag ook koorts. Ze is een beetje aan het kwakkelen en dat liet ze ook goed merken tijdens de afspraak. Ze huilde veel en was het er echt niet mee eens. Hadassa was vandaag haar tegenpool en gaf een showtje weg van wat ze allemaal kon, haha. Lekker babbelen, gebaren en laten zien dat ze al los kan staan.

De meisjes werden ook gewogen en helaas viel hun gewicht tegen. Dat van Damaris was lastig te beoordelen, vanwege de gipsarm die ook best wat weegt. Maar Hadassa woog nog geen 8200 gram. De vorige keer, meer dan drie maanden geleden, woog ze 7900 gram. Dat betekent dat ze nog geen 300 gram is aangekomen, dat is echt wel weinig. Ik merk geen noemenswaardig verschil tussen beide dames, dus ik denk dat Damaris ongeveer hetzelfde weegt. Hun lijntje, die al onder het gemiddelde lag, is dus afgebogen en dat is niet de bedoeling natuurlijk. Natuurlijk zijn gemiddeldes maar gemiddeldes en moet je kijken naar je kind, maar ik heb toch echt liever dat ze wel hun eigen lijntje volgen.

Normaal gesproken hoef je na de 14 maanden afspraak pas met 2 jaar weer op het bureau te verschijnen, maar wij hebben over 3 maanden weer een afspraak staan om te kijken of ze dan wat meer gegroeid zijn. We moeten proberen om ze meer te laten eten, maar ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ze eten volgens mij ook best goed en gezond, geen grote hoeveelheden, maar wel gevarieerd en gezond. Ik denk ook dat ze meer eten dan Rebekka trouwens, die zit echt in zo'n fase (die me al veel te lang duurt) dat ze veel weigert. We moeten voor haar in december langs komen, benieuwd wat ze dan weegt.

Trouwens, bedankt voor al jullie lieve reacties op mijn blog, Facebook en privé na het plaatsen van de blog over Damaris. Doet me goed! Ik ga maandagmorgen met haar naar het ziekenhuis, het gips gaat er dan sowieso af en daarna wordt verder gekeken of er nieuwe foto's gemaakt moeten worden en eventueel nieuw gips.

Heb jij nog een goede tip voor mij om ze meer te laten eten of suggesties voor voedsel waarvan ze wat meer aankomen? Ik hoor het graag!

Inrichting van ons huis

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik weet altijd nog wel iets wat ik graag anders zou willen in huis. We zijn begin dit jaar verhuisd en we hebben sinds die tijd wel een echt wensenlijstje, maar helaas geen geldboom. Vandaag voor jullie mijn (ons? :-P ) wensenlijstje.

De zithoek
We hebben sinds de verhuizing een super fijne bank. Ik werd er echt zo blij mee, dagelijks. Hij is van leer en daardoor zo makkelijk schoon te houden. Echt een aanrader! Het heeft natuurlijk wel een andere uitstraling dan een stoffen bank, dat is waar. Ik vind in leer ook veel minder kleuren mooi dan in stof, maar dat vind ik zelf wel prima, het gemak wat we er van hebben, kan daar niet tegen op.
We hebben tegenover de bank twee losse stoeltjes en die dingen zijn gammel, een beetje verkleurd en zitten onder de vlekken. Die wil ik graag vervangen. Ik wil er denk ik maar één stoel voor terug. Wat we daar precies voor gaan doen, weet ik niet. Sowieso geen stof. Waarschijnlijk (nep)leer. Maar zoals ik al zei, ik vind leer in een andere kleur dan zwart of cognacbruin niet zo mooi. Nog een zwarte stoel naast een zwarte bank lijkt me niet echt wat. En cognacbruin staat denk ik niet zo in ons huis. En eens iets anders lijkt me zelf wel heel erg leuk. Dan denk ik aan zoiets:
Helaas voor mij vindt Timon dit echt he-le-maal niets, wat ik echt heel jammer vind. Maarja, we komen tegen die tijd vast wel iets tegen wat we allebei leuk vinden. 

Verder willen we nog een nieuwe salontafel en een boekenkast. Waarschijnlijk de Hemnes-serie van de Ikea. 
En als we het dan toch over wensen hebben: de eethoek. Ik vind onze tafel eigenlijk te klein. Ben er verder wel tevreden over. Maar ik zou graag een langere tafel hebben. Dit vind ik mooi:


En deze stoelen vinden Timon en ik allebei erg leuk. :-)


Voor boven heb ik niet echt wensen, behalve dan dat Rebekka eigenlijk een nieuwe kast moet. Maar dat heeft niet echt haast of zo. Ze heeft een kledingrek en een klein kastje en ik wil graag één grote kast waar alles in past. Een kledingrek is een handige low budget oplossing die prima werkt, maar een kast vind ik mooier en je kleding wordt dan ook minder stoffig. Maar op zich is het prima. :-)

Je leest het, nog best wel wat wensen. Maar dromen en in winkels kijken is altijd leuk.

Heb jij nog wensen voor dingen die je graag in huis wilt?

Het gaat niet van een leien dakje...

We zijn hier een beetje aan het aanmodderen zeg. Het is ook al twee weken stil op mijn blog en dat is niet voor niets, maar ik geloof dat ik inmiddels genoeg leesvoer heb verzameld... Heerlijk om alles wat de afgelopen weken is gebeurd even van me af te kunnen schrijven.

Bronchitis
Na mijn eerste week werken, haalde ik Rebekka niet helemaal fit op van het kinderdagverblijf. Rebekka is niet zo vaak ziek. Tuurlijk, in het winterseizoen heeft ze een chronische snotneus en af en toe wat verhoging, maar echt ziek is ze weinig. De tweeling is vaker ziek geweest en heeft veel sneller hoge koorts. Dus toen Rebekka de zaterdagochtend daarop echt goed ziek werd en hoge koorts kreeg en daarnaast heel veel sliep, maakte ik me echt zorgen. Ik belde de centrale huisartsenpost en kon gelukkig vrij snel komen. De dienstdoende arts constateerde bronchitis en twijfelde over een kuur. Ik heb gezegd dat het mijn voorkeur heeft, Rebekka heeft zoals ik al zei niet vaak wat en ik zag echt dat het niet goed ging. Dus ze kreeg een kuur. Twee dagen bleef ze nog echt goed ziek, enorm zagen en hoesten en daarna knapte ze op, maar uiteraard werd toen de tweeling ziek. Ook zij hadden het flink te pakken en uiteindelijk waren we een week verder voor ze allemaal weer de oude waren. Dat was een pittige week! We moesten om en om werken en dus waren de avonden druk druk druk. 

Inmiddels zijn ze alweer een goede week beter, maar vanmorgen ontdekte ik dat Damaris haar arm niet meer gebruikte en overduidelijk pijn had. Waarschijnlijk is dit gisterenavond gebeurd, ze huilde toen al meer dan anders, maar omdat ze ook een tandje krijgt en een aft lijkt te hebben in haar mond, gaf ik daar de schuld aan. Een extra aai over haar bolletje en het ging op zich wel weer. Maar vanmorgen signaleerde ik dus een slap armpje bij het aankleden, ik probeerde wat bewegingen en belde toen op een gegeven moment maar weer de huisartsenpost. We konden wederom snel terecht en de dienstdoende arts dacht aan een zondagsarmpje, oftewel elleboog uit de kom. Dat moet natuurlijk goed gezet worden, wat echt pijnlijk is. Hij probeerde het twee keer, maar het 'klikte' niet goed terug en ze kon hem daarna nog steeds niet gebruiken. Hij belde dus met de SEH om foto's te laten maken, de arts van de SEH kwam naar ons toe en probeerde het eerst zelf nog eens. Het arme kind. Ondertussen brulde ik van binnen en van buiten mee met haar, want wat voel je je dan vreselijk ellendig als je je kind zo'n pijn ziet hebben. Het lukte hem ook niet en ze besloten eerst foto's te laten maken. Dat deed uiteraard ook pijn. Ze bekeken de foto's en zagen geen breuk maar ook geen zondagsarmpje. Ze besloten het nogmaals te proberen. Weer geen direct resultaat, maar ondertussen was Damaris echt gesloopt. We besloten dat ze eerst even moest bijkomen en wie weet kon ze daarna haar armpje wel gebruiken omdat het inmiddels goed zat, maar ze gewoon nog niet durfde? Wie zal het zeggen. Ze sliep even bij me, maar daarna zagen we nog steeds geen verandering. 

Vervolgens heeft de arts overlegd met de chirurg. Omdat er blijkbaar wel vocht te zien was op de foto's, wat kan duiden op een breuk en het terug zetten van het armpje gewoon niet lukte, is toen besloten het te behandelen als een breuk. En dus heeft ons ukkiepukkie nu een zware dikke roze gipsarm in een mitella. Zie je het al voor je? 



We moeten zo even een week verder gaan en dan weer terug. Dan gaat het gips er af en komt de chirurg kijken. Ik hoop dat dat allemaal mee valt, maar ik krijg al buikpijn als ik er aan denk. 

Het gaat verder nu wel goed met haar, ze heeft al ontdekt hoe ze zich kan optrekken met één arm en het zal denk ik niet lang duren voor ze kan billenschuiven, want rondjes draaien lukt al. We moeten alleen goed opletten dat haar zussen voorzichtig doen en dus moeten we Hadassa en Damaris apart van elkaar laten spelen en Rebekka ook goed in de gaten houden. Die vindt die roze arm super interessant natuurlijk!

Hoe is het dan gebeurd?
Dat is iets wat wij ook echt niet begrijpen. Hadassa en Damaris spelen na het avondeten samen in een box en dat gaat er ruig aan toe. We hoeven nooit echt in te grijpen, ze zijn aan elkaar gewaagd en lossen het zelf op. Op een gegeven moment was Damaris wel erg huilerig. We waren toen ook bijna klaar met afwassen en stofzuigen en zijn gaan douchen. Daarna gingen ze in de kinderstoel voor een slokje drinken en toen bleef ze wel huilen. Ik dacht dat ze gewoon moe en op was en last had van haar doorkomende tandje. Ook op bed bleef ze huilen in eerste instantie. Echt goed brullen. Ik had haar nog even bij me genomen en toen ik haar teruglegde, huilde ze nog een minuut en ging toen slapen. Ik zei toen beneden tegen Timon dat mijn gevoel zei dat er wat was. Timon zei toen; ja, ze krijgt toch een tand en ze heeft die pijnlijke dingen in haar mond (of iets wat er op lijkt), dus daar zal ze wel last van hebben. Ik legde me er bij neer, maar ik heb de afgelopen nacht echt slecht geslapen. Ik kon maar niet in slaap komen en en na 2 uur lukte het me niet om in de slaap te vallen. Ik was te onrustig en ook hoorde ik de meiden af en toe praten, brabbelen en soms een klein huiltje. Ik baal dat ik het niet eerder door heb gehad, maar er valt gewoon niets meer aan te doen nu. 

Primitief kleding verstellen
Ook is het ingewikkeld met kleding en zo, zo'n dikke arm. Dus verknipte ik net een minder mooi shirt wat twee maten te groot is en zette er wat gekregen knopen in, zodat ik haar kan aankleden zonder die arm te moeten belasten. En dat werkt goed! Ben best een beetje trots op mezelf dat ik dit heb bedacht, haha. We hadden gelukkig nog winterslaapzakken waar de mouwen van af kunnen, dus gelukkig hoef ik m'n dure mooie Puckababy zakken niet te verknippen. ;-)



Ik heb de mouw kort geknipt, tot net boven het gips. En ze hele zijkant los gehaald en een paar knopen er in gezet. Werkt echt perfect. Ik ga morgen nog één of twee oude shirts zo verknippen en naaien. 

Hoe gaat het verder?
Prima, ik ben echt heel blij met mijn werk, vind het super leuk om te doen en de kinderen hebben het naar hun zin op het kinderdagverblijf. Dit soort dingen zorgen natuurlijk wel voor moeilijkheden, want Damaris kan zo niet naar de opvang dus moeten we oppas regelen of zorgverlof opnemen. Dat is wel lastig aan met zijn tweeën werken, maar het heeft ook weer voordelen natuurlijk. 

Heeft één van jullie kinderen dit ook wel eens gehad? Ik lees graag hoe dat is verlopen!

Hoe is het om aan het werk te zijn?

Ja, deze vraag kreeg ik regelmatig de afgelopen weken. Iedereen die een berichtje stuurde, lief en leuk, dankjewel!

Het gaat goed met mij. Ik vind het werk wat ik doe leuk, had ook niet anders verwacht eigenlijk. ;-) Voor iedereen die zich afvraagt wat ik nou precies doe: ik werk op een basisschool als onderwijsassistente. Ik ben niet van plan om verder in te gaan op de school en werkzaamheden hier op mijn blog, dat vind ik gewoon niet prettig.

Ik werk alle ochtenden, behalve de donderdag. Ik werk zo'n 16 uur, maar moet zeggen dat ik wel eerder op school ben omdat ik dat prettig vind. Dat betekent dat we er met z'n allen vroeg uit moeten om om 7:30 uur bij het kinderdagverblijf te staan. Dat is best pittig, wij gaan nooit zo vroeg naar bed, omdat ik dan voor mijn gevoel amper een moment zonder kinderen heb gehad ;-). We zitten namelijk best lang aan tafel met de avondmaaltijd en nadat we alles gepoetst en opgeruimd hebben, spelen we nog even met de kinderen en leggen ze daarna op bed. Dat is vaak rond 20:00 / 20.30 uur. Dan ploffen we op de bank en dan heb ik echt geen zin om om 21:15 uur te gaan douchen en de dag af te sluiten, voelt zo saai of zo. Hoe dan ook, omdat wij en de kinderen er nu eerder uit moeten, zullen we ook ons ritme iets moeten verplaatsen en de kinderen eerder op bed leggen en zelf ook eerder naar bed gaan.

Verder gaat het echt prima. Veel mensen zeiden toen ik vertelde te gaan werken dat het vast pittig zal zijn, maar dat vind ik tot nu toe meevallen. Het huis blijft schoner en opgeruimder en met drie kinderen was ik inmiddels al gewend dat het huishouden voornamelijk tijdens middagslaapjes en in avonden of weekenden gedaan moet worden. In de ochtend deed ik de laatste maanden sinds de tweeling niet meer slaapt, nog maar weinig, dan ben ik vooral entertainer of ordebewaker of zo :-P. Als de tweeling slaapt en alleen Rebekka nog maar beneden is, lukt het een stuk beter. Dus ik vind het eigenlijk heel goed te doen.

Hoe vinden de kinderen het?
Volgens mij vinden ze het helemaal oké. Als we ze wegbrengen, zwaaien ze ons vrolijk uit en als we ze ophalen, wil Rebekka vaak nog wel langer blijven. Lijkt me een goed teken!

Hoe bevalt jou de combinatie van huishouden, kinderen en werken?

Week 33 - Voorbereiden op het werken, de nieuwe auto, de dokter en de kapper!

Er is weer een week voorbij, dat betekent een nieuw weekoverzicht. Hier kan je lezen wat wij deze week beleefd hebben.

Zondag
Wat een heerlijk weer vandaag, daar keken we echt naar uit. Dus zaten we heerlijk in de tuin 's middags. De jongste meiden op bed en Rebekka speelde buiten met water. Genieten!

Maandag
Vandaag was Timon de hele dag zo ongeveer bezig met alles regelen voor de auto die we zouden kopen. De auto heeft Belgische kentekens en dat moeten dus Nederlandse worden. Maar dat is nog best wel veel gedoe als je het nog nooit hebt gedaan. Dus veel dingen opzoeken en informatie inwinnen, maar uiteindelijk had Timon er een goed gevoel bij.

Ik ging 's middags naar de speeltuin met Rebekka, het was vandaag ook weer lekker weer en het is zo fijn, zo'n grote speeltuin voor de deur.

Dinsdag
Vroeg uit bed vandaag, we reden met zijn allen naar Dordrecht, zodat Timon daar de auto daadwerkelijk kon kopen en de boel bij de RDW kon regelen. Ik reed terug naar huis met de kinderen. Doordat we zoveel dingen hadden gedaan op de vroege morgen en we die nacht erg slecht hadden geslapen, was ik de rest van de dag ontzettend gaar. Naar gevoel is dat!
Inmiddels staat de auto ergens op niet-openbaar terrein te wachten tot we kentekens kunnen laten maken en dan mogen we er eindelijk mee gaan rijden. We moeten dus nog even geduld hebben.

Woensdag
Eigenlijk slapen we al een aantal weken erg slecht en weinig doordat de tweeling erg aan het spoken is, maar vannacht sloeg echt alles. Het is vooral Hadassa, maar soms gaat Damaris dan ook mee doen. Hoe dan ook, het leven gaat door ondanks dat je in bed wilt blijven liggen, de kinderen willen eruit en ik ging in de ochtend naar school om daar wat dingen te bespreken. In de middag ging ik weer een keer naar de Kringloopwinkel en daarna samen met Rebekka naar de kapper. Er ging een flink stuk vanaf, maar het staat haar super schattig en het ziet er een stuk mooier uit. Timon en Rebekka gingen daarna nog even naar de speeltuin en 's avonds heerlijk vroeg naar bed.



Donderdag
Om 9.00 uur moesten we bij de dokter zijn. Ik had een afspraak gemaakt om even te laten checken of de meiden, met name Hadassa, verder wel oké waren. Ik zoek toch naar de oorzaak van het vele gehuil. Kinderen huilen niet voor niets, naar mijn mening. Alles was oké, maar we zagen wel dat ze tandjes krijgt en het advies was dan ook dat ze paracetamol mag voor het slapen gaan, een hogere dosering dan ik tot nu toe had gegeven.

Daarna gingen we gelijk door om met zijn allen boodschappen te doen, gebeurd eigenlijk nooit, maar in de vakantie als we toch tijd zat hebben, is het wel leuk, vind ik.

Vrijdag
Ik ging vandaag weer naar school toe en 's avonds werden we ergens uitgenodigd om te komen eten. Altijd gezellig wat ons betreft en daarnaast ook zo makkelijk om eens niet te hoeven koken. Toen we thuis kwamen, was het allang kinderbedtijd en daarna ploften we op de bank en zeiden tegen elkaar dat dat echt lekker is, als het huis schoon is na het eten zonder dat je er iets aan hebt hoeven doen. Natuurlijk help je bij de ander wel mee, maar dat is anders dan thuis. Ik weet niet of wij de enige zijn, maar bij ons zijn de woonkamer en keuken echt zo'n slagveld af en toe. Zeker na het avondeten.

Zaterdag
Vanmorgen werden we laat wakker. De meiden slapen allemaal een stuk beter nu Hadassa een paracetamol krijgt voor het slapen gaan en daardoor een heel stuk minder huilt. Zo fijn. Ik geloof dat iedereen wat slaap in te halen heeft...

We gingen halverwege de ochtend naar een rommelmarkt hier in Goudriaan, georganiseerd door een buurtvereniging. Best nog leuke dingen gekocht en gekregen ;-), met name kinderspullen. En we gingen de fotolijst op die al een tijd in de vensterbank zat te wachten.


Als laatste nog iets heel anders, maar wel belangrijk om even te lezen. Ik heb besloten te stoppen met de weekoverzichten. Ik ga volgende week starten met werken en ik denk dat het voor mij goed is om wat betreft het bloggen, nergens aan vast te zitten. Dat betekent niet dat ik ga stoppen, maar wel dat ik vaste dagen om wat te posten, los ga laten en probeer te bloggen wanneer ik echt wat wil vertellen en me dat verder ook goed uitkomt. Het is misschien wat voorbarig in jullie ogen, misschien heb je zoiets van: je weet toch nog niet hoe het gaat lopen? Maar ik denk dat het echt beter is om het nu vast los te laten dan als ik het eerst ga blijven proberen te doen en daardoor misschien minder enthousiast ga bloggen of mezelf voorbij loop. Ik merk dat ik bijvoorbeeld vandaag het ook echt weer ergens tussen zit te proppen overdag, omdat ik het anders pas kan plaatsen rond een uur of 9 / 10 vanavond. Rebekka slaapt tussen de middag niet meer en dat was meestal mijn vaste blogmoment. Goed, dit alles bij elkaar maakt dat ik deze beslissing nu neem. Ik hoop op jullie begrip, het is zeker geen afscheid hoor. :-)

Hoe was jouw week? Wens je een heel fijn weekend!

Tweedehands kinderkledingbeurs

Ik ben zelf erg fan van tweedehands. Als we iets nodig hebben, proberen we het altijd eerst tweedehands te bemachtigen. Daarnaast verkopen we ook weer dingen door als we er zelf klaar mee zijn. Momenteel heb ik ook weer een aantal advertenties op marktplaats staan, rechts van dit bericht kun je via de link mijn advertenties bekijken.
Ik heb me ook opgegeven voor een kledingbeurs op 15 september. Nog nooit via die weg kleding geprobeerd te verkopen, maar ik ga het gewoon eens proberen. Een tafel huren kost 10 euro. Wie weet is de opkomst wel nihil en kost het me 10 euro in plaats van dat ik er wat aan verdien, maar dat weet je niet en voor 10 euro durf ik wel een gokje te wagen.


Waarom tweedehands?
Één voordeel waar je gelijk wat aan hebt, is dat het je geld bespaart. En daarnaast is het beter voor het milieu om tweedehands te kopen in plaats van alles nieuw. Om deze twee redenen koop ik dus veel tweedehands, ik zie niet in waarom ik alles nieuw zou moeten kopen, zeker bij kinderkleding vind ik dat echt zonde van m'n geld, omdat ze nogal eens een vlek produceren die ik er niet goed meer uit gewassen krijg.

Hoe denk jij over tweedehands kleding? Of überhaupt tweedehands spullen? 

Week 32 - Vakantie, Monkey Town, zwembad en verven

Er is weer een week voorbij, dat betekent een nieuw weekoverzicht. Hier kan je lezen wat wij deze week beleefd hebben.

Zondag
Vandaag begon de dag fijn en rustig. 's Ochtends kerk, daarna samen eten en toen kleuren met Rebekka. Ik vind dat echt heerlijk rustgevend en zij vindt het erg leuk om het samen met mama te doen. Later in de middag kregen we nog wat visite en ik vond jongste twee meiden toen al erg huilerig. Tijdens de maaltijd begon Hadassa te spugen en ik merkte dat ze beiden ineens zaten te gloeien en ze bleken dan ook koorts te hebben. Arme poppetjes. Die avond lagen ze vroeg in bed, rond 1 uur werden ze weer wakker en toen gingen we maar even wat eten beneden. Dat ging er gelukkig wel in en na nog een uurtje te hebben gespookt, gingen ze gelukkig weer slapen.
Ik baal er wel van hoor, Rebekka was veel minder vaak ziek dan Hadassa en Damaris en ze was in de zomer sowieso niet ziek. Ik keek dan ook uit naar even een paar maanden zonder snot en virussen, maar helaas gaat het gewoon door.

Maandag
Op maandag zijn we een dagje naar mijn ouders in Doornspijk geweest. Dat bezoek gelijk gecombineerd met wat andere visite, als we er toch zijn. :-) Was erg gezellig en de kinderen hadden het ook naar hun zin. Helaas waren Hadassa en Damaris eenmaal weer thuis gekomen helemaal van slag en hebben voor mijn gevoel uren gekrijst en we bleven maar bezig met ze om ze te sussen en in slaap te krijgen. Arme meisjes.


Dinsdag
Heerlijk, wakker worden en helemaal niets op de planning hebben! Na een rustig ontbijtje de schouders er even flink onder gezet en goed gepoetst terwijl Timon voor de kinderen zorgde. Heerlijk om zonder onderbrekingen wat te kunnen doen. Ik weet nog zo goed dat toen ik alleen Rebekka had, ik het een beetje onzin vond als moeders zeiden dat ze niet wisten hoe ze het huishouden en kinderen met elkaar moesten combineren. Daar ben ik wel van terug gekomen zeg. Met één kind is het prima te doen. In die tijd gaf ik Rebekka gewoon een doek en een opdracht en zo deed ze voor spek en bonen mee. Of een stel wasknijpers en wat wasgoed en dan rommelde ze wat. Met drie kinderen gaan zulke dingen een stuk minder soepel. Als ik ze allemaal om me heen laat dwarrelen terwijl ik de wc poets, zoals ik met Rebekka dus deed omdat ik dan zicht bleef houden en het sowieso ook gezellig is, word ik echt gillend gek, met drie van zulke jonge kinderen werkt dat gewoon niet.
Goed, ik poetste en poetste dus een hele tijd en verder hingen we op de bank en verveelden ons eigenlijk een beetje. Het regende dan ook en daar zijn we niet zo'n fan van. ;-)

Woensdag
Vanmorgen gingen de meiden een paar uurtjes wennen op het kinderdagverblijf. Het ging prima, ze hadden het allemaal naar hun zin. Hadassa moet wel wat meer wennen aan alles dan Damaris en Rebekka, maar als ze bij haar zusjes in de buurt is, lukt het wel. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht dat het prima zou gaan, het zijn allemaal best makkelijke kinderen en vooral Rebekka vindt het heerlijk om op stap te gaan en bij andere kinderen te zijn. Die wil geeneens mee naar huis, dus die doe ik een plezier om te gaan werken. Damaris lijkt qua karakter wel wat op Rebekka, geloof ik. Hadassa is anders, echt zo'n zoet, lief, tevreden meisje wat stil op de achtergrond speelt. Rebekka en Damaris zijn ook lief hoor, ik ben werkelijk waar op alle drie even dol, maar die maken wat sneller drama en laten zich horen zodra er wat is. Ze hebben ook meer koppigheid in zich. Zo laat Hadassa zich rustig eten in de mond stoppen en Damaris wil het echt allemaal zelf doen. Wel heel leuk om hen alle drie zo hun eigen karakter te zien ontwikkelen en ook leuk om tegen elkaar te zeggen dat ze dat echt van de ander heeft. ;-)

Maar goed, toen de kinderen dus van huis waren, hebben wij een soort interne verhuizing gedaan. Wat kasten versleept en de kinderen zijn van kamer verwisselt. We hebben vier slaapkamers, twee voor en twee achter. Één van de voorste kamers hebben we niet in gebruik, die is erg leuk. Op de andere sliepen Hadassa en Damaris. Alleen staat heel vaak de wind daarop en dan kon het ventilatierooster niet open ivm de tocht. Dat vind ik niet zo fijn, ik wil dat het rooster gewoon open kan zodat er altijd goed klimaat is in de slaapkamer. Dat vind ik belangrijk. Nu Rebekka daar slaapt en we het bed op een hele andere plaats kunnen neer zetten dan de bedjes van de tweeling, kan dat rooster prima open.

's Middags na het middagslaapje (waar Timon en ik ook aan mee hebben gedaan, want afgelopen nacht was weer een hele slechte, gaap!) ging ik naar de kringloopwinkel. Vond een aantal leuke dingen. Fotolijsten, wat kinderkleding, een appelboortje, tuinkussens. Ik had een flinke buit voor maar 9,45 euro, ik hou écht van kringloopwinkels. Ik zou graag vrijwilligerswerk doen in een kringloopwinkel, maar geen idee waar ik de kinderen dan moet laten. Wie weet als ze ooit allemaal naar school gaan..



Een deel van de buit. Die grote lijsten zijn nog best duur, nieuw dan. Bij de kringloopwinkel kosten ze niet zoveel. De foto zelf heb ik als poster laten afdrukken bij de Hema, 30 bij 40 cm, dat kostte meer dan de lijst. ;-) 
Broekje is nieuw of anders zo goed als nieuw, van een merk wat goed zit bij onze meiden. Dit broekje heb ik al ergens anders voor een habbekrats gescoord, maar dan in maat 92, met de kaartjes er nog aan. Dit is maat 80. De jongste twee dragen 74 en Rebekka 86, dus is in de bak gegaan met andere kleding in maat 80

Donderdag
Vandaag donderdag en ik merkte aan mezelf dat ik het best lastig vind om de hele dag een man om me heen te hebben die zich met dingen bemoeit die ik normaal gesproken zelf beslis en uitvoer. Dus besloot Timon boven te gaan verven en zo kon ik beneden m'n ei weer kwijt, zo voelde het echt. ;-) In de middag ging Timon met Rebekka naar MonkeyTown. Het was geloof ik weer van dat treurige weer en ik geloof dat Timon zei dat het volgende week ook niet echt lekker zomer wordt. Jammer! De verkeerde twee weken uitgekozen om vakantie te vieren. Hoe dan ook, ze hadden het leuk gehad daar, Rebekka vindt het echt geweldig, zo'n binnenspeeltuin.
's Avonds zou Timon gaan kijken bij een auto via Autoscout, maar helaas was die net verkocht, ging dus niet door. Dus zaten we 's avonds samen verder te zoeken naar andere opties.

Vrijdag
De kinderen waren vandaag weer en ochtend op het kinderdagverblijf en wij gingen samen weg. Eerst naar Gorinchem, naar de Zeeman om wat te retouren en ik kocht toen nog wat ondergoed erbij voor Rebekka en een simpel shirtje uit de opruiming. Vervolgens nog even snel kijken in het nieuwe huis van vrienden van ons en thuis weer verder met auto's zoeken, want na een aantal telefoontjes bleek dat de zoektocht van de avond ervoor niet echt wat had opgeleverd.

Timon ging die middag bij twee auto's kijken en de laatste gaat hem geloof ik worden, dus ik ben helemaal blij. Verder zou hij deze middag een commode via marktplaats kopen. We hebben een commode beneden staan, maar die is van mijn oma geweest en ouderwets klein. We hebben nu al een aantal keer gehad dat één van de kinderen er bijna aan het hoofdeinde is afgegleden doordat ze zich dan afzetten in hun boosheid omdat ze niet verschoond willen worden. Een normale commode is geloof ik rond de 120 cm en de onze is 90 cm, net iets langer dan een verschoonkussen. Omdat we sowieso nog een kastje moeten voor boven om wat spullen in op te bergen, besloten we dan daar deze commode voor te gaan gebruiken en een ''nieuwe'' voor beneden te kopen. Goed, ik dus een leuke voor een klein prijsje gevonden, hij had namelijk beschadigingen op het blad, we hadden een deal en ze had laten weten wanneer we het konden ophalen, maar ineens liet ze niets meer horen en ik had nog geen adres. Advertentie is ook verwijderd. Ik vind dat zo asociaal, irritant en onbeschoft. Ik begrijp het gewoon echt oprecht niet. Waarom kunnen mensen niet een kort berichtje sturen zodat ik weet dat de koop niet door kan gaan en verder kan zoeken? Ik snap het echt niet, als iemand dit kan verduidelijken voor me, graag!

Zaterdag
Toen we wakker werden na een nacht vol onderbrekingen, regende het. Niet leuk! Ik had geen zin in regen en het treurige aanblik daarvan, dus besloot ik Rebekka mee te nemen naar het zwembad. We hebben ons heel wat uurtjes vermaakt, ze wilde vooral in het peuterbadje van de glijbaan, nadat ze eerst een halfuur heeft staan twijfelen of ze durfde. Het was eigenlijk een beetje sneu. Ze klom iedere keer het trapje op, als ze zag dat de andere kinderen zoveel plezier beleefden. En dat zat ze klaar om te gaan, maar durfde niet. Uiteindelijk ging ze en toen was ze er niet meer weg te slaan. Ondertussen had ik een super leuk gesprek met een andere moeder. Altijd mooi als je iemand ontmoet waarmee je heel leuk blijkt te kunnen praten. Hun situatie was trouwens echt het tegenovergestelde van de onze, maar dat zorgde er niet voor dat we snel uitgepraat waren. Wel grappig hoe zulk soort dingen kunnen lopen. We hadden het voornamelijk over ouderschap en het moeder zijn. Dat het het mooiste is wat ons is overkomen en we het absoluut niet zouden willen missen, maar tegelijkertijd ook zo zwaar af en toe. Zeker met meerdere kinderen, het constante schakelen tussen de kinderen, aandacht verdelen en iedere tevreden willen houden, het graag allemaal goed willen doen, de grote verantwoordelijkheid. En het lastige is, je kunt het niet goed onder woorden brengen eigenlijk. Als ik aan kinderloze vrienden het ouderschap wil omschrijven, lukt me dat ook gewoon niet goed. Je moet het maar gewoon meemaken en ervaren. ;-)

Halverwege de middag kwamen we thuis en ruimde ik hier wat op, schreef deze blog en vanavond ben ik heerlijk een avond van huis, waar ik echt even aan toe ben.


Hoe was jouw week? Wens je een heel fijn weekend!