Als ik een handelaar zou zijn...

Als ik een handelaar zou zijn, zou ik een slechte zijn. Een hele slechte. In een mum van tijd zou ik geen rooie cent meer hebben. Hoe ik dat weet? Door marktplaats. Ik koop en verkoop namelijk veel op marktplaats. Afdingen durf ik niet en als mensen bij mij afdingen, geef ik vaak toe, want ach, ze hebben vast weinig geld.

Zo had ik laatst de garage opgeruimd en waren Timon en ik tot de conclusie gekomen dat zijn oude fiets wel weg kon. De fiets had wat roestplekjes en de banden waren leeg. Dus zette ik hem tegen de garage, maakte een stuk of drie foto's en plaatste hem op marktplaats. "GRATIS herenfiets", zo was de omschrijving. Ik dacht dat een fiets als deze niets meer waard zou zijn en wilde er vanaf, dus daarom mocht hij voor niets weg. Achteraf gezien, zeker na een heus marktonderzoek, had ik nog wel wat kunnen vragen voor de fiets. Goed, na vijf minuten had ik al twee reacties. Ik koos er totaal willekeurig één uit en we maakten de afspraak dat hij hem 19.00 uur die avond mocht ophalen. Ik zei hem dat hij niet aan hoefde te bellen en dat hij hem zo mocht meenemen. Ik vond dat wel een goed idee van mezelf, want Timon ging die avond boodschappen doen en wat nou als het een enge kerel zou zijn die wat van me zou willen? Ik zette de advertentie op gereserveerd en ging door met m'n dagelijkse dingen. Een halfuur later pakte ik mijn telefoon er weer bij en zie de melding "20 berichten in 15 conversaties". Allemaal mensen voor de fiets. Het ene verhaal nog schrijnender dan het andere natuurlijk, toen ik ze één voor één liet weten de fiets al aan een ander beloofd te hebben. Eén van de geïnteresseerden liet me vervolgens weten een appeltaart te zullen bakken als hij of zij de fiets toch zou krijgen. Appeltaart klonk me goed in de oren, maar dat kon ik echt niet maken natuurlijk, dus sloeg ik het aanbod af.
Om 19.00 uur die avond werd er aan gebeld. Drie keer zelfs. Ik begon al zenuwachtig te worden. Wat wilde die kerel toch van me? Dat hij me gewoon wilde bedanken, kwam niet in me op. Uiteindelijk ging hij weg en toen Timon thuis kwam en ik wat ging pakken in de garage, zag ik daar een pakje liggen. Ik pakte het uit en kon m'n ogen niet geloven. Omdat het zo nutteloos was. Het was een Engelstalig boek, geen verkoopbrochure, echt een boek, met daarin alleen maar plaatjes van keukenspullen. Pannen en pollepels, ovenschalen en handmixers. Nou, die ging dus linea recta in de doos voor de kringloopwinkel. Ik bedoel, als ik keukenspullen wil zien, hoef ik maar naar de keuken te lopen, alle lades en kastjes open te zetten en dan kan ik me vergapen aan keukenspullen, daar heb ik geen boek voor nodig. Hopelijk is er iemand die in de kringloopwinkel komt en hem wel interessant vindt. Of misschien moet ik hem op marktplaats zetten. Want de spullen waarvan ik denk dat ze niets waard zijn, zijn blijkbaar nog wel wat waard.

Of een andere ervaring op marktplaats. Die keer dat ik op een heel pakket kinderkleding, veel items nog van dure merken ook, maar €11 bood. Degene voor mij bood €10 namelijk. De verkoper ging akkoord. Ze woonde in de buurt en die avond ging ik langs. Ik bekeek de kleding en het was allemaal nog in nieuwstaat. Gelijk bekroop mij een schuldgevoel omdat ik zo laag had geboden. Ik deed mijn portemonnee open en gaf haar €12,50, dat was alles wat er in zat. Het hoefde niet van haar, maar ik stond er op. Ik was oprecht blij dat er maar €12,50 in zat, want als er €25 in had gezeten, had ik het vast ook gegeven, omdat ik het anders zielig zou vinden.

Of dan die keer dat ik een kussenset van Stokke voor €7,50 aanbood. Een mevrouw bood €12,50. Blijkbaar snapte ze nog niet helemaal hoe marktplaats werkt en dat je zeker niet meer hoeft te bieden dan de vraagprijs, in de meeste situaties. Ik kon het niet over m'n hart verkrijgen om hem daadwerkelijk voor €12,50 te verkopen, dus zei dat ze hem gewoon voor €7,50 mocht hebben.

Wat een schrale troost is, is dat ik blijkbaar niet de enige slechte handelaar zou zijn. Ik bedoel, mensen die voor €11 een uitgebreid pakket dure kinderkleding weg doen of bijna het dubbele van de vraagprijs bieden, zouden ook geen goede handelaren zijn, toch?

Maken jullie veel gebruik van marktplaats? En lukt dat onderhandelen een beetje?

2 opmerkingen:

  1. Ik koop en verkoop ook veel via Marktplaats. Ik onderhandel altijd. In het begin vindt ik het moeilijk, maar door de jaren heen leer je het wel. Ik vindt het nu een sport! Gr. Coraline

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Marktplaats gebruik ik eigenlijk niet, maar wel van die veilingen op fb. Ik ben precies zo wanneer ik dan een veiling heb gewonnen voor maar €3, dan denk ik echt zal ik meer overmaken?! Gelukkig weet ik me nog in te houden!

    BeantwoordenVerwijderen