Week 51 - Geen bijzonderheden

Zo, ben ik weer. Laatste dagen had ik niet de rust en tijd om te bloggen, maar hier komt de samenvatting van de afgelopen week.

Onverwachts vrij
Afgelopen dinsdag was Timon onverwachts vrij. Hij had nog uren over en mag maximaal een week meenemen naar 2017, dus nam hij dinsdag vrij. Ik probeer nu al vijf minuten te achterhalen wat we die dag gedaan hebben, maar eerlijk, ik zou het gewoon niet meer weten. Kennen jullie dat? Dat de dagen zo snel gaan en dat het leven zo vol lijkt, maar dat je tegelijkertijd niet meer weet wat je nou eigenlijk de afgelopen week allemaal hebt gedaan? Ik heb dit echt heel vaak. En Timon ook, want ook hij weet niet meer wat hij dinsdag heeft gedaan. Nouja, waarschijnlijk was het gewoon een heerlijke hangdag. We hebben geluk met kinderen die prima uitslapen in de ochtend als we ze in de avond wat later op bed leggen, dus daar maken we ook gebruik van in het weekend en op zulke dagen.

Van flop naar top
Weten jullie nog dat ik vorige week schreef over het fiasco in de IKEA? En dat we online verder zouden zoeken naar verlichting, banken, gordijnen e.d.? Nou, dat hebben we de afgelopen avonden volop gedaan en alles wat we mooi vonden, noteerden we op een lijstje. Vandaag gingen we erg goed voorbereid op pad om te kijken of het in het echt nog steeds zo mooi was. Tien luiers per kind, schone kleren, knuffels, speentjes, eten en drinken en nog veel meer. Tel daar nog twee volwassenen, één peuter en twee baby's bij op en het was flink aanduwen om alles in die Golf 4 te krijgen. Maar het lukte. Ik had verwacht dat alle sirenes kinderen zouden gaan loeien zodra we over de drempel stapten bij de eerste winkel, maar dat viel alles mee.

Foto inmiddels verwijderd. 

Ze viel volgens mij bijna in slaap. Zie nu trouwens dat het waarschijnlijk wel wat vreemd overkomt, een 2-jarige met 3 messen naast zich, maar die zaten goed verpakt hoor.

Kleine meisjes worden groter
Ze zijn nog lang niet groot, maar worden toch zeker wel groter. Ze zijn ruim vijf maanden oud en doen pogingen om te rollen en ook draaien ze om hun as. Als ze samen in de box liggen, is het lang niet meer zo vredig en schattig als in de eerste weken. We zaten dus al een paar weken te twijfelen over wat we er aan zouden doen. Een tweelingbox of grondbox aanschaffen of gewoon een tweede box erbij. Dat laatste leek ons toch het fijnst, dus speurden we op marktplaats naar één die enigszins op de box leek die we al hadden. Ik vond er al gauw één in de buurt die veel op de onze leek en nadat we de afmetingen hadden vergeleken, waren we er vrij zeker van dat het gewoon dezelfde box was. Timon maakte een afspraak en haalde hem aan het einde van de middag op. En ja hoor, het was dezelfde. Daar ben ik wel heel blij mee, dat staat toch net even wat mooier dan twee verschillende, vind ik.

Nou, dit was het wel zo'n beetje. Geen heel spannend nieuws allemaal, maar hé, ik heb je in het begin al gewaarschuwd dat je deze blog moet zien als een soort dagboek.

Als laatste, ik wil je vanaf hier een heel fijne en gezegende kerst wensen. Ik hoop dat je goede dagen zult hebben met de mensen om je heen.

Tot snel!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen