De verhuizing - update 5

Joehoe! Daar ben ik weer. Met een update over de verhuizing!

Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet helemaal goed weet hoe het er in het nieuwe huis voorstaat. Ik ben er vrijdag voor het laatst geweest en ik hoop natuurlijk dat er in de tussenliggende dagen enorm veel gebeurd is, maar ik kan je dus gewoon niet vertellen hoe het daar is. Maar nu moet er ook nog genoeg gedaan worden hier in dit huis in Nieuwland, daar kan ik je wel meer over vertellen, dat is tegenwoordig mijn project, geloof ik.

Maandag, gisteren dus, had ik hulptroepen bij huis. Erg fijn. We waren met z'n drieën, dus één iemand voor de kinderen en twee om wat dingen af te handelen en de verhuizing zo goed mogelijk voor te bereiden.


Deze diepvriezer hebben wij gekregen net na ons trouwen, maar hij is al erg oud en ik vrees dat 'ie behoorlijk stroom vreet. Dus bestelden we een nieuwe. Lekker makkelijk, hoeven we hem ook niet te verhuizen, want die nieuwe is bij ons nieuwe huis bezorgd. Deze heb ik ontdooid en schoongemaakt. Ik zette hem op marktplaats en diezelfde dag al was er iemand die hem kwam ophalen. Ik had hem al verteld dat hij wel zelf moest regelen dat 'ie naar de auto gesjouwd werd. De laatste jaren heb ik best snel last van m'n rug. Bijvoorbeeld als ik één van de kinderen verkeerd optil, dan schiet het ineens in m'n rug. Altijd aan dezelfde kant overigens. Dat kunnen we met de verhuizing deze week niet gebruiken, dus had ik dat vast laten weten aan de beste man. Was geen punt, volgens hem. Totdat hij ons adres gevonden had en het grind zag. Daar rollen zijn wieltjes niet zo makkelijk overheen natuurlijk. Uiteindelijk kreeg hij het voor elkaar en zat die diepvries nog in z'n auto ook. 
Was trouwens heel zielig, hij duwt die diepvries van z'n plek, ligt er gewoon een dood vogeltje onder. Nu hoopte ik wel dat er iets onder zou liggen, denk aan een vergeten envelop met wat geld of zo. Dat is mijn ultieme droom trouwens, ergens in huis een stapel geld vinden die ik vergeten was. Ik lees dat nog wel eens in verschillende opruimgroepen op Facebook. Dat mensen vertellen dat ze even de kledingkast gingen uitmesten en in allerlei zakken van jassen en broeken geld vinden. En dan niet van die vijf cent muntjes hè. Maar gewoon vijftig euro hier, twintig euro daar. Ik heb dat nou nooit.


Zonder de diepvries, flinke hoop stof en het zielige dode vogeltje. Weer een heel ander gezicht hè?!


Ook zo'n leuk werkje, even de containers schoonmaken. Zodat de nieuwe bewoners niet met de beschimmelde half opgegeten boterhammen met smeerkaas van Rebekka, die nog onderin geplakt zaten, samen met een hoop eierschalen, worden geconfronteerd. Gelukkig kreeg ik er hulp bij.



Wat leeg en kaal! Overal dozen en lege hoeken. Niet zo gezellig. Wel makkelijk schoonmaken verder!


Het nieuwe raam op de kamer van de tweeling. Eindelijk geregeld. 


Het kleine beetje speelgoed wat tot de dag van de verhuizing blijft staan. De rest is ingepakt en al aan het wachten tot zaterdag. Rebekka zit in een fase dat ze speelgoed amper aanraakt. Ze wil vooral mij de hele dag stalken. Ik hoor bij alles wat ik doe: ''Ikke doet dat wel, ikke doet mama helpen.'' Dus zelfs deze twee bakken met speelgoed en haar keukentje, zijn volgens mij wat overbodig.

Nou, zoals je ziet, we zijn echt druk met van alles en nog wat. Ik heb veel zin in het eindresultaat, wonen in ons nieuwe huis, maar de komende dagen op weg daar naartoe kunnen me geloof ik wel even gestolen worden. Het voelt toch een beetje als kamperen in je eigen huis. Geen punt natuurlijk, als je nou juist van kamperen houdt, alleen ik ben geloof ik meer type voor een fijn hotel of zo. Hoe dan ook, nog een paar dagen en dan is het klaar. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen