Week 1 - Van alles wat...

Zo leuk om deze titel te typen. Week 1, een schone lei. Zo voelt voor mij zo'n nieuw jaar, voor jullie ook? Nieuwe rondes, nieuwe kansen, zeg maar. Ik ga je weer vertellen wat we deze hebben hebben gedaan. Ik blog meestal in de avond, maar vandaag doe ik het juist in de ochtend. Vanavond komen mijn vriendinnen eten en ook vanmiddag hebben we nog wel wat te doen. Denk aan boodschappen, douchen, ritje naar de stort en kringloopwinkel en nog meer van dat soort dingen.

Bezoek aan het consultatiebureau 
Ik heb nooit zoveel zin om naar het consultatiebureau te gaan, maar afgelopen dinsdag was ik er wel blij mee. De tweeling had hun laatste afspraak bij het bureau in Leerdam, na de verhuizing gaan we naar een andere locatie. Ze waren natuurlijk nog ziek en naar die dinsdag, dus ik was blij dat we een afspraak hadden bij de arts die ze dus even kon nakijken. Hun gewicht was prima, ze waren beiden ongeveer 6,3 kg. De arts controleerde alles uitgebreid en volgens haar waren ze erg dapper dat ze het zo goed deden voor wat ze hoorde in hun longen. Momenteel zijn ze eigenlijk weer de oude, ik hoor af en toe nog wel dat ze vol zitten, maar ze lijken nergens meer last van te hebben en gedragen zich ook weer als voorheen. Gelukkig maar. 

Sneeuw!
Vandaag ligt er sneeuw. Timon had het er als weerliefhebber al dagen over en ik moest het eerst maar eens zien. Van mij hoeft het allemaal niet zo nodig, zo koud en nat. Maar vanochtend lag er toch echt een laagje. Timon was er niet vanmorgen en Rebekka en ik trokken snel onze kleren aan nadat de tweeling hun flesje had gedronken. Nog voordat we hadden ontbeten, gingen we naar buiten. Dat was bewust, want Rebekka is een heuse peuterpuber en zo had ik nog iets achter de hand om haar straks weer naar binnen te krijgen zonder al teveel tranen en stampvoeten. Ik denk dat ik het beste in foto's uit kan drukken wat ze van de sneeuw vond.

Foto's inmiddels verwijderd.

Zoals je ziet, het maakte flink indruk op haar. Zo schattig! 

Na een kwartiertje ongeveer gingen we weer naar binnen, want de tweeling lag daar in hun eentje en we moesten nog ontbijten. Ik was er blij mee dat ik die troef had bewaard, want geloof me, ik had hem nodig!

Geen tijd om te vervelen
Zoals je afgelopen donderdag al kon lezen, ben ik druk bezig met de verhuizing. En natuurlijk moeten de gewone dingen ook gebeuren, dus dat betekent dat ik me niet hoef te vervelen. Ik hoop de komende weken genoeg tijd over te hebben om toch te kunnen blijven bloggen. Als het nou ineens erg stil wordt, geen zorgen, we zijn dan gewoon even druk, oké? 

Fijn weekend!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen