Eenling vs. tweeling: de zwangerschap

Iemand zei me laatst dat ik wel eens kon gaan bloggen over de verschillen tussen eenlingen en tweelingen, ik mag me tenslotte natuurlijk moeder van beiden noemen. Nadat het even was geland, besloot ik het te doen en zo zit ik nu dus inderdaad een blogje te typen. Ik moest even nadenken of ik over dit onderwerp wilde schrijven, ik heb geen zin dat mensen na het lezen van dit blogje denken dat ik een tweeling alleen maar zwaar vind. Of nog erger, dat lezers denken dat ik medelijden wil of zo. Hoe dan ook, een eenling en een tweeling. Daar zit verschil in en dat ga ik je uitleggen.

De controles
Toen ik zwanger was van Rebekka, kreeg ik de eerste tijd om de vier weken een controle. Standaardpraatje, bloeddruk meten ed. Hartje luisteren. Bij 8 en 12 weken een echo. Nadat ik volgens mij zo'n 26 weken was, kwam ik iedere drie weken voor controle en toen ik bij 34 weken een hogere bloeddruk begon te krijgen, spraken we twee weken daarna af, in plaats van drie weken.

Bij Hadassa en Damaris ging dat heel anders. Met zeven weken zagen we dat we een tweeling zouden krijgen. Op dat moment was er geen tussenschot te zien, wat zou betekenen dat ze niet alleen de placenta zouden gaan delen, maar ook de vliezen. Dus samen in één vruchtzak. De verloskundige vertelde wat de risico's zijn en regelde gelijk een afspraak bij de gynaecoloog. Een halve week later kregen we daar weer een echo en liep het met een sisser af. Er was een tussenschot zichtbaar, de baby's hadden allebei hun eigen binnenste vliezen. Daar waren we echt heel blij mee. Als de baby's echt alles delen, worden ze vaak gehaald met een keizersnede tussen de 32 en 34 weken. De navelstrengen kunnen gaan verstrengelen zonder tussenschot, dus ze laten je de zwangerschap dan niet uitdragen. Ook mag je vanwege de kans op verstrengeling niet natuurlijk bevallen.
Goed, bij ons was dat niet aan de orde. Wel deelden de baby's dus de placenta. Dat was reden voor in eerste instantie iedere twee weken op controle komen en groeiecho's maken. Het risico van een gedeelde placenta is dat er een groeiachterstand kan ontstaan bij één of beide baby's of dat er een transfusiesyndroom kan ontstaan. Dan pompt één baby bloed naar de andere baby via de placenta, maar pompt de andere baby het niet terug. Dat kan tegenwoordig behandeld worden door middel van lasertechniek. De betreffende bloedvaten worden dicht gelaserd. Ook dit heeft uiteraard risico's, de vliezen kunnen scheuren, waardoor dus het tussenschot weg is en de navelstrengen kunnen verstrengelen.
Iedere twee weken gingen we dus op controle om de baby's te checken. Een hele organisatie, oppas regelen, vervoer en het was daarnaast ook erg vermoeiend. Gelukkig kregen we iedere keer goed nieuws.

Zwangerschapskwaaltjes
Zeg maar gerust: kwalen. Zo heb ik het wel ervaren. Alles begint natuurlijk eerder, je hebt toch een kindje extra te dragen. Dus had ik eerder last van maagzuur, meer last van mijn bekken, meer last van misselijkheid. Ook was ik geloof ik dubbel zo vergeetachtig, en eerlijk gezegd, volgens mij is mijn geheugen nog niet wat het was. Kan tot twee jaar na de bevalling duren las ik laatst! Daarnaast was ik veel vermoeider, had meer last van oefenweeën. Gelukkig mag je dan ook eerder met verlof bij een tweeling.

Dubbel zoveel geluk
Voordat jullie gaan denken dat ik het als één grote ellende heb ervaren, toch maar even dit. Want natuurlijk zijn de mooie dingen ook dubbel. Dubbel zoveel schopjes, niet één, maar twee kindjes bewonderen op de echo. En uiteraard, dubbel beloond voor een zware zwangerschap en natuurlijk een pittige bevalling. Ik voel me een gelukkig en bevoorrecht mens dat ik dit allemaal heb mogen ervaren, ben dankbaar dat het allemaal zo goed is gegaan. Ik denk echt dat er genoeg vrouwen zijn die 'maar' één kindje dragen en het veel pittiger hebben, dus voelde ik me ook altijd wat bezwaard.

Dit waren voor mij de grootste verschillen tussen beide zwangerschappen. Ik ga een vervolg maken op dit blogje, er valt nog wel meer te vertellen. Wordt vervolgd!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen