Rozengeur en maneschijn

Wees gerust, ik ga niet bloggen over alle ins en outs binnen ons huwelijk. Ik zal jullie de romantische en vooral, de minder romantische momenten besparen. Waar ik wél over ga bloggen, is de mindere kant van het fulltime thuis zijn. Want ja, die zijn er. Het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn.

Eenzaamheid
Het ligt in zekere zin aan de omstandigheden, maar ik denk dat het gevaar op de loer ligt dat je als thuisblijfmoeder wat sociaal geïsoleerd raakt. Dat klinkt heel heftig, maar het wegvallen van je werk en daarmee ook het contact met eventuele klanten en collega's, kan daar wel voor zorgen. Ook hoef je niet meer voor je werk de deur uit en als je net als mij niet de luxe van een (tweede) auto bij huis hebt, is dit wel iets waar je zelf in zult moeten investeren. Een tijdje terug voelde ik me door de komst van de tweeling erg gebonden aan huis, zeker ook omdat ik dus geen auto bij huis had als Timon werkte en omdat we een eindje buiten de bebouwde kom woonden. Dat zorgde ervoor dat ik zelfs begon te twijfelen. Gelukkig zijn de omstandigheden waarin we ons nu bevinden wel beter. Dat zorgt ervoor dat er meer mogelijkheden zijn om contact te leggen en daardoor voel ik me opgewekter.
Het gevaar van sociaal isolement is dus wel echt een dingetje als je geen werk meer hebt, maar als je hier zelf voor waakt en ook actief aan de slag gaat, kan je het wel voorkomen.

Risico
Als stel neem je toch wel een risico als je er voor kiest dat één van twee niet meer gaat werken. Zo ervaar ik dat zelf wel, dit is echt een mindere kant van het thuisblijfmoeder zijn. Natuurlijk is de kans klein dat er wat gebeurd dat ik er opeens helemaal alleen voor kom te staan, maar het zou wel kunnen. Ik moet er echt niet aan denken, maar doe het af en toe toch maar wel. Financieel onafhankelijk ben ik niet, maar ik ben verder geen typisch huisvrouwtje wat geen idee heeft qua financiën en alles. Dat lijkt me sowieso echt verschrikkelijk, ik vind gewoon dat we beiden moeten weten hoe de vork in de steel zit. Dus regelen we op het gebied van verzekeringen en geld de boel gewoon samen.
Natuurlijk is dat lang niet genoeg als Timon bijvoorbeeld zou overlijden, maar ik vertrouw erop dat het dan ook weer goed zal komen. Zoals ik al eerder heb verteld, ben ik christen en geloof echt dat God voor mij zal zorgen. In alle opzichten en dat kan op allerlei manieren. Misschien zijn er hier lezers die niet geloven en hun bedenkingen hebben, maar wij, Timon en ik, hebben al meerdere keren op moeilijke momenten dingen ervaren die we echt zo bijzonder vinden. Daardoor durf ik nu ook erop te vertrouwen dat het dan ook goed zal komen. En hé, je hoort mij niet zeggen dat het makkelijk zal zijn, maar ik geloof dat er hoe dan ook voor ons gezorgd zal worden.

Ben jij thuisblijfmoeder? Hoe ga jij om met bovenstaande dingen? Ik hoor graag van je. 

5 opmerkingen:

  1. Ik ben geen thuisblijfmoeder, maar heb de laatste maanden door mijn verlof wel ervaren hoe het is om volledig thuis te zijn. Ik geniet erg van meisje, maar zo'n kleintje beperkt natuurlijk ook om er maar zo op uit te gaan. Ik vind het heerlijk om straks weer aan het werk uw gaan. Parttime, dat dan weer wel. Zou je niet 2 aan 3 dagen per week willen werken?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor nu niet, ik vind het fijn om thuis te zijn en zo te zorgen voor stabiliteit en de zorg voor de kinderen zelf te kunnen doen. De enige echte reden waarom ik wel zou willen werken, is die tweede reden die ik noemde, het is best een risico wat wij nemen. Daarnaast verzucht ik af en toe nog wel eens dat ik de kinderen vijf dagen bij de opvang ga brengen en fulltime ga werken, op die dagen dat ik ze achter het behang wil plakken. Zo van; veel plezier ermee. Ik ga bijkomen op m'n werk. Maar die laatste momenten neem ik zelf niet al te serieus uiteindelijk. ;-)

      Ik kan me prima voorstellen dat je zin hebt om weer aan het werk te gaan hoor. Lijkt me niet gek, het is best een omschakeling.

      Verwijderen
  2. Als thuisblijfmoeder word je meer op jezelf terug geworpen, dat is zeker waar! Het betekent dat je zelf actiever moet zijn om een sociaal leven op te zetten en te onderhouden. En wat betreft de onzekere toekomst, mijn moeder zegt altijd: 'Je kunt ook morgen onder de trein komen.' Met andere woorden: leef nu, en niet in angst voor wat er kan mis gaan.

    Ik ga je post delen op de Facebookpagina van Het Moederfront!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Willeke, wat eerlijk zeg. Ik ben ook thuisblijfmoeder en vind het heerlijk. Maar de eerste paar jaar vond ik ook eenzaam. Nu heb ik ervoor gezorgd dat ik naar veel moeder-kindgroepen ga. Mamacafe, speelgroepen, peutergym enz. Wij hebben dat kletsen met moeders ook echt nodig.

    BeantwoordenVerwijderen